Fris, licht en vrolijk. "Zo omschrijven de meeste mensen mijn muziek, maar er is ook veel melancholie hoorbaar in mijn liedjes." Wouter Hamel levert samen met producer Benny een verrassende debuut-cd af met twaalf eigenzinnige nummers. Speels flirten ze met jazz en pop, wat een reeks aan pakkende liedjes oplevert. Soms heeft Hamel de stijl van crooners als Frank Sinatra en Mel Torme, zowel door zijn aangename stemgeluid als de slim verwerkte samples uit jazz-standards uit de jaren '50.
Hamel: "Ik ben nooit een echte jazz-cat geweest. Als puber was ik vooral fan van P.J. Harvey, Smashing Pumpkins en vooral Jeff Buckley. Op mijn kamertje speelde ik op mijn gitaar mee met hun muziek en probeerde soortgelijke songs te schrijven. Op het conservatorium in Utrecht veranderde dat pas." Daar kwam Hamel in contact met jazz en zijn vocale helden Mel Torme, Mark Murphy en Anita O'Day. In 2005 besluit hij mee te doen aan het Nederlands Jazz Vocalisten Concours. Als eerste man ooit wint Hamel de hoofdprijs. Een opvallende prestatie waardoor hij bij vele tv-programma's verschijnt zoals Goedemorgen Nederland, Barend en van Dorp, TV3 en Papaul. Een paar maanden later debuteert hij met zijn band op het North Sea Jazz festival.
De jury van de Deloitte Jazz Award 2006 erkent Hamels talent. Samen met vijf andere jonge jazz-musici krijgt hij een nominatie voor de prestigieuze jazz-prijs. Veelal gehuld in pak en in eerste instantie ook met repertoire uit het American Songbook speelt Hamel inmiddels in vele theaters en op diverse podia en festivals. Toch kiest hij niet voor een schijnbaar logisch repertoire voor zijn eerste cd. De echte jazz-klassiekers, zoals de Sinatra-standards, laat hij bewust links liggen. "Er is niets mis met die geweldige standards. Toch wil ik niet alleen een Sinatra-zanger zijn, maar de kans grijpen om met eigen materiaal mijn eerste cd te maken."
Uiteindelijk zorgt Bart Suer van Dox Records voor de samenwerking met Benny. De producer en songwriter bracht als Benny Sings bij Dox Records eerder al drie cd's uit. Hamel: "Ineens zat ik daar weer thuis met mijn gitaartje een hele berg liedjes te schrijven. Na veel samplen, hakken, schrappen en weggooien zijn deze tracks overgebleven." Benny's pop-benadering en Hamels jazz-achtergrond bleken niet eens zo ver uit elkaar te liggen. Hamel: "We houden allebei van echte liedjes-liedjes, met een duidelijke melodie, aanstekelijk herkenbaar soms." De combinatie klinkt fris en energiek, met een jazzy geluid. De try-outs in theaters leveren positieve reacties op en recensenten omschrijven Hamel als een 'moderne lazy crooner' met 'een toch knetterende energie'.
